Redakcja Verke

Czy moje dane są prywatne przy terapii AI? Szyfrowanie wyjaśnione bez żargonu

Redakcja Verke · April 28, 2026

Czy twoje dane są prywatne przy terapii AI? W Verke rozmowy są szyfrowane podczas przesyłania i w spoczynku, a jeśli ustawisz hasło szyfrujące, nikt w Verke nie przeczyta twoich zapisanych rozmów. W innych produktach do coachingu AI odpowiedź bywa bardzo różna. Uczciwie mówiąc, „twoje dane są prywatne" może znaczyć pięć różnych rzeczy, a większość produktów wybiera najluźniejszą definicję. W tym artykule pokazujemy, czego szukać w polityce prywatności dowolnego produktu, co tak naprawdę znaczą terminy techniczne i jakie decyzje podjęło Verke — po ludzku, a nie w formie specyfikacji.

Dlaczego to ma znaczenie: w coachingu AI dzielisz się treściami, których większość ludzi nigdy nie powiedziałaby przyjacielowi. Prywatność nie jest abstrakcyjnym prawnym haczykiem przy tych rozmowach; to ona pozwala ci być szczerym do końca. Rozmowa, którą redagujesz pod publiczność, jest inną rozmową, a architektura techniczna produktu decyduje, czy ją redagujesz, czy nie. Poniżej: co naprawdę znaczy „zaszyfrowane", jak Verke konkretnie obsługuje twoją rozmowę, co i tak widzimy, o co pytać każdy produkt coachingu AI oraz opcje anonimowości, które razem z szyfrowaniem dają solidną ogólną ochronę.

Szyfrowanie to proces przemieszania tekstu tak, żeby dało się go odczytać tylko określonym kluczem. Bez klucza zaszyfrowana wersja wygląda jak losowe bajty — bezużyteczna dla każdego, kto ją zobaczy. Ciekawe pytanie nie brzmi „czy to zaszyfrowane?" (prawie wszystko gdzieś jest). Ciekawe pytanie brzmi „kto ma klucz?". To jedno pytanie oddziela produkty, w których firma może czytać twoje wiadomości, od tych, w których nie może.

Szyfrowanie end-to-end (E2EE) oznacza, że klucz znajduje się na urządzeniu użytkownika, nie na serwerze. Serwer widzi tylko szyfrogram — przemieszane bajty — i nie ma jak ich rozszyfrować, bo nie ma klucza. Szyfrowanie po stronie serwera albo „w spoczynku" (częstsza odmiana w produktach SaaS) oznacza, że firma trzyma klucz u siebie. Chroni to dane przed osobami z zewnątrz, ale sama firma w każdej chwili może je odszyfrować i przeczytać. Oba mechanizmy są technicznie „szyfrowaniem", ale bardzo różnie odpowiadają na pytanie „kto może czytać". E2EE jest trudniejszy do zbudowania i zapewnia użytkownikowi wyższy poziom bezpieczeństwa.

Twoja rozmowa podróżuje szyfrowanym połączeniem i jest przechowywana zaszyfrowana algorytmem AES-256-GCM — mocnym szyfrem symetrycznym, który jest standardem w takich zastosowaniach. Symetryczny znaczy, że ten sam klucz szyfruje i odszyfrowuje; szyfr to algorytm, który miesza bajty. AES-256-GCM używają banki, instytucje państwowe i poważne komunikatory. Jest dobrze przebadany, dobrze zaimplementowany i nie jest tym miejscem, które pęka pierwsze.

Każda rozmowa ma własny klucz, a te klucze są z kolei zamknięte przy użyciu RSA-4096 — szyfru asymetrycznego z parą kluczy: publicznym i prywatnym. Asymetryczny znaczy, że do zaszyfrowania wystarcza klucz publiczny (można go udostępniać), a do odszyfrowania potrzebny jest klucz prywatny. Długość 4096 bitów to dziś dużo i daje spory zapas na przyszłe postępy w kryptoanalizie.

Po ludzku wygląda to tak: w bazie danych leży szyfrogram, a to, kto może go otworzyć, zależy od twojej decyzji. Ustaw hasło szyfrujące i klucz twojego konta zostaje nim zamknięty: pracownik Verke zaglądający do bazy zobaczy pomieszane bajty, nie twoją rozmowę. Bez hasła klucz trzyma serwer. Proces w tle, który zapisuje podsumowanie sesji, też na chwilę trzyma jej klucz, kiedy pracuje. Tak czy inaczej, żeby napisać odpowiedzi twojego coacha, serwer odszyfrowuje twoje wiadomości i wysyła tekst do modeli językowych, które je generują — od OpenAI, Google i Anthropic. Szczegóły znajdziesz w naszej polityce prywatności; powyżej jest sedno.

Szyfrowanie chroni treść wiadomości. Nie chroni wszystkiego, co dotyczy każdej interakcji. Verke widzi metadane — kiedy się zalogowałeś, z którym coachem rozmawiałeś, jak długo trwała sesja, mniej więcej ile wiadomości poszło w obie strony. Widzimy logi awarii (zawierają ślady stosu, nie treść wiadomości — sprawdziliśmy to dokładnie). Widzimy zbiorcze liczby ze wszystkich użytkowników — ile sesji, ilu użytkowników otworzyło aplikację w tym tygodniu, ilu wybrało Annę, a ilu Judith. Nic z tego nie wymaga czytania czyjejkolwiek rozmowy.

Hasło szyfrujące dodaje ochronę twoich zapisanych rozmów. Kiedy je ustawisz, nakaz sądowy, wewnętrzne dochodzenie albo ciekawski inżynier z dostępem do bazy dostają pomieszane bajty, bo klucz do nich jest zamknięty twoim hasłem i otwiera się tylko nim albo kodem odzyskiwania, który wysyłamy ci mailem. W przypadku zapisanych rozmów to opis tego, czego technicznie nie możemy zrobić, a nie tylko obietnica, że tego nie zrobimy. Twoje wiadomości wciąż są odszyfrowywane na naszych serwerach, kiedy coach pisze odpowiedź.

Niezależnie od tego, czy wybierzesz Verke, oto lista kontrolna, którą warto przejść z każdym produktem coachingu AI, zanim powierzysz mu treść rozmów. Większość produktów nie spełni co najmniej jednego z tych kryteriów, a odpowiedzi zwykle są ukryte w polityce prywatności, zamiast być wyraźnie wyeksponowane:

• Czy treść jest szyfrowana end-to-end, czy tylko w spoczynku? Samo „zaszyfrowane" zwykle oznacza w spoczynku, co zostawia firmie możliwość czytania.
• Czy pracownicy firmy mogą czytać rozmowy użytkowników? Szukaj jasnego „nie", a nie ogólnikowego „stosujemy ścisłą kontrolę dostępu".
• Czy rozmowa służy do trenowania modeli? „Zanonimizowane" albo „zagregowane" dane treningowe to wciąż trening na twoich treściach.
• Gdzie geograficznie przechowywane są dane? Jurysdykcja wpływa na to, czego mogą żądać rządy i jaka ochrona obowiązuje.
• Czy mogę usunąć konto i wymazać treści? Szukaj faktycznego usunięcia, a nie 30-dniowego pozornego skasowania ukrytego w zasadach przechowywania danych.
• Czy dostępna jest umowa powierzenia przetwarzania danych (DPA)? To podstawa każdego poważnego podejścia do prywatności, zwłaszcza w świetle RODO.

Verke możesz zacząć anonimowo — bez maila, bez numeru telefonu, bez danych do płatności. Powód techniczny jest prosty: im mniej tożsamości wisi na koncie, tym mniej jest do wycieku nawet w najgorszym scenariuszu. Powód produktowy liczy się nie mniej: część osób, które najbardziej potrzebują takiej rozmowy, najmocniej opiera się przed przypięciem do niej swojego prawdziwego nazwiska. Pytanie o maila na wejściu odsiewa właśnie je, a nie ma żadnego dobrego powodu, by o niego pytać.

Kiedy chcesz iść dalej, darmowe konto włącza 7-dniowy darmowy okres próbny, bez karty. Konto wiąże tożsamość z twoimi rozmowami, więc to właśnie wtedy hasło szyfrujące ma największe znaczenie: ustaw je i twoje zapisane rozmowy pozostaną dla nas nieczytelne, kimkolwiek jesteś na papierze. Jeśli później wykupisz subskrypcję, dojdzie do tego identyfikator płatności, ale granica szyfrowania nie przesuwa się w momencie, gdy zaczyna się relacja rozliczeniowa.

Samopomoc i coaching AI mogą zrobić wiele, ale mają granice. Jeśli zmagasz się z ciężką depresją, która nie ustępuje, atakami paniki, które przerywają codzienne życie, myślami o samookaleczeniu, aktywnym przepracowywaniem traumy albo uzależnieniem od substancji — to są sygnały, żeby pracować z licencjonowanym specjalistą, a nie naciskać mocniej na narzędzie coachingowe. Tańsze opcje znajdziesz na opencounseling.com lub zagraniczne telefony zaufania przez findahelpline.com. Nie ma nagrody za czekanie dłużej, niż musisz.